نماز رسول برای مقامات

اخبار اسلامی، تانجونج إنيم - توجه حضرت على الله علیه و آله و سلم به آینده مردمش بسیار زیاد بود. شکل نگرانی او از بسیاری جهات منعکس می شود. یکی از آنها در نماز سرمقاله او تدریس شد.

یکی از نمازهایی که او اغلب دعا می کند این است: "ای خداوند، که وظیفه مراقبت از مردم من است، سپس او را به دردسر می اندازد، سپس او را ناراحت می کند؛ و چه کسی مسئول مراقبت از مردم من است و برای آنها آسان تر است، پس برای او آسان است. »(مسلمان و احمد)

نماز بالا در بالا به معنی دو مقام رسمی است که همیشه این زندگی را پر می کنند. مقامات هستند که مردم خود را ناراحت می کنند و بعضی آنها را تسهیل می کنند.

مقامات رسمی که مردمشان را تسهیل می کنند نماز امید را از او دریافت خواهند کرد. از سوی دیگر، یک مقام رسمی که مردمش را ناراحت می کند، نماز می خواند تا او دچار مشکل شود. سهولت و دشواری که در حدیث ذکر شده است به طور کلی در طبیعت، پوشش زندگی پس از مرگ است.

شانانی گفت: "سختی های حدیث، شامل مشکلات دنیوی و اخراجی ها است." از جمله اشکال پریشانی که توسط مقامات دریافت می شود، در سنت های دیگر ذکر شده است. پیامبر اظهار داشت: "هر کس که به مراقبت از مردم من سپرده شود، پس از آن به آنها آسیب می رساند، پس برای او بهشتی است؟ دوستان می پرسند این است که بهول لاهی؟ راس سول الله پاسخ داد: "خدا جذاب است". "(ابو عنان در کتاب صاحه خود).

افرادی که توسط خدا لعنت می شوند افتخار و عالی از گرداب رحمت و عشق او حذف خواهد شد. در واقع، موقعیت بسیار مهمی است. به غیر از کمک و کمک خداوند غیر ممکن است. این مقام رسمی توسط مردمش به عنوان یک رهبر شکست خورده به یاد میآید. چنین مسئولین دقیقا هدف خشم مردم هستند.

حتی بیشتر وحشتناک، مشکل در آینده نیز ادامه خواهد داشت. "این شخص نیست که به مردم هدایت شود و سپس در جنگ علیه مردم خود میمیرد، به طوری که او به بهشت ممنوع است" (بخاری و مسلمان).

برعکس، اگر یک مقام رسمی می تواند راحتی را فراهم کند (که شریعت را نقض نمی کند)، پس از آن نیز به آسانی در قالب کمک خداوند خواهد بود.

اگر کمک خداوند ریخته شود، همه چیز آسان خواهد شد. زندگی رهبر نیز همیشه آرام خواهد شد. مردم او را دوست دارند و خدا او را دوست دارد. در آخرت یک جایزه بسیار ویژه از خدا دریافت خواهید کرد. به همین علت، حکمت پشت رهبری در واقع هدف آن ساده کردن امور مردم است، نه اینکه مردم را با مشکلاتی که به آنها می رسد، دشوارتر کند.