زمان آخر مسلمانان زندگی پس از عصر را دوست دارند

اخبار اسلامی، تانجونج إنيم - فاصله بین رسول الله صلی الله علیه و آله و مجازات وی تا پایان جهان زمانی بسیار نزدیک است که با سن دنیا مقایسه شود که بسیار طولانی است ، زیرا قبل از اینکه آدم آن را با حوا اشغال کند.

رسول الله صلى الله علیه و آله گفت:

"مثل شما و دو شخص کتاب (یهودیان و مسیحیان) مانند مردی هستند که کارگر استخدام می کند. وی گفت: "چه کسی می خواهد از صبح تا ظهر بابت مزد یک قیراط برای من کار کند؟" بنابراین یهودیان کار کنید. سپس فرمود: "چه کسی می خواهد از نماز ظهر تا عصر بابت مزد یک قیراط برای من کار کند؟" بنابراین مسیحی کار کنید. سپس فرمود: "چه کسی می خواهد از عصر تا غروب خورشید برای دستمزد دو قیراط برای من کار کند؟" بنابراین (مردمی کار می کنند ، و شما آنها هستید. یهودیان و مسیحیان عصبانی. آنها می گویند: "چرا ما که بیشتر کار می کنیم اما کمتر می دهیم؟") خداوند می فرماید: "آیا من چیزی از حقوق شما کم می کنم؟ آنها می گویند:" نه. الله فرمود: "این فضیلت من است ، آن را به هرکسی که بخواهم می دهم." (روایت البخاری شماره 2268)

در حدیث دیگر ، رسول الله ص فرمود:

إِنَّمَا أَجَلُكُم فِی أَجَلِ مَنْ خَلَا مِنَ الْأُمَمِ مَا بَیْنَ صَلَاةِ الْعَصْرِ وَمَغْرِبِ الشَّمْسِ

"در حقیقت ، مرگ شما و امت گذشته فقط مانند زمانی است که بین نماز عصر و غروب خورشید قرار دارد." (منبع حقوق بشر: البخاری شماره 3459)

احادیث فوق همگی نشان می دهد که آنچه از عصر جهان در مقایسه با سالهای گذشته آن باقی مانده است ، زمان بسیار کمی است. مردم محمد من آخرین کسانی هستند که روی زمین زندگی می کنند. همانطور که رسول الله ص آخرین فرستاده ای بود که الله سبحان الله و تعالی برای بشر فرستاد.

رسول الله سلام الله علیه سلام مثلی زد که زندگی باقیمانده مسلمانان مانند زمان باقی مانده از عصر تا غروب خورشید است. زیرا در روایتی دیگر آمده است که عمر یک یهودی مانند فاصله زمان فجر و ظهر است ، در حالی که سن مسیحی مانند فاصله زمان ذهور و عصر است. بنابراین غروب خورشید می تواند به معنای پایان زندگی جامعه مسلمانان باشد ، یعنی هنگامی که باد ملایمی می آید و زندگی هایی را که قلب آنها ایمان دارد به اندازه یک دانه خردل از بین می برد.

محدودیت زمانی نشان دهنده فاصله بسیار نزدیک به واقعه روز رستاخیز است. آنچه در زمین باقی می ماند کافران هستند. به طوری که روز رستاخیز به شکل نابودی جهان برای آنها رخ خواهد داد. بنابراین زمان مغرب زمانی است که پایان جهان نزدیک است و زمان بعد از آن نیز می تواند به معنی آخرین روز یا زندگی پس از مرگ باشد. خدا بهتر می داند ، پیشاپیش شاواب.

پیام ضمنی

پس پیام ضمنی م پشت ثل عصر مسلمانان ، مانند مدت زمان باقیمانده بین عصر و مغرب چیست؟

وقتی رسول الله صلی الله علیه و آله توصیف کرد که زندگی ما اکنون مانند شرایط عصر است ، چیز جالبی برای تأمل وجود دارد. در همین زمان الله سبحانه و تعالی اهمیت توجه به زمان عصر را به مردم یادآوری می کند.

الله می فرماید یعنی: به وقت عصر (وال اشری). واقعاً ، انسانها در یک ضرر هستند. به جز کسانی که ایمان آورده و کارهای خیر انجام می دهند و یکدیگر را برای حقیقت مشاوره می دهند و یکدیگر را برای صبر توصیه می کنند. (سوره اشر: 1-3)

دانشمندان توضیح می دهند که اگر الله سبحانه و تعالی به مخلوقات خود قسم بخورد ، این نشانه ای است برای انسان ها که به آنچه سوگند یاد می کند توجه کنند. زیرا مطمئناً برای آن بسیار مهم است و معنای بسیار عمیقی دارد. بنابراین ، در این صورت خداوند می خواهد مردم به زمان عصر توجه کنند.

اگر به طور کلی توجه کنیم ، معلوم می شود که رفتار اکثر افراد در استفاده از زمان عصر به برنامه ریزی و برنامه ریزی در زمان ایشا و بعد از آن بستگی دارد. اگر آنها برنامه ، برنامه و کار مهمی داشته باشند ، از زمان اشر برای تهیه آن استفاده می کنند. اما اگر آنها برنامه ها و برنامه های بزرگی برای بادا ایشا خود ندارند ، بیشتر ما تمایل به آرامش داریم و از زمان عصر برای چیزهایی که هیچ ارزشی ندارند استفاده می کنیم.

اگر به آن فکر کنیم ، آن را با نسبت سنی مسلمانان و سفر در زمان مقایسه می کنیم. می توان نتیجه گرفت که نگرش زندگی انسان در جهان (در مورد چگونگی استفاده از سن خود و پر کردن زندگی خود) بستگی زیادی به برنامه ها و برنامه هایی دارد که در زندگی برزخ و آخرت خواهند داشت.

بنابراین ، بینش و الگوی انسانی در مورد زندگی در جهان بسیار وابسته به برنامه ها و برنامه ریزی های مربوط به زندگی پس از مرگ است.

برای یک مهمیشهمن ، از آنجا که بهترین زندگی پس از مرگ (بهشت) را برنامه ریزی می کند ، او در زندگی خود وقت می گذراند تا لوازم زندگی پس از مرگ خود را افزایش دهد. یک مiمن آگاه است که بهشت بسیار گران است ، باید با اعمال خاصی که می تواند فضل الله سبحانه و تعالی را به ارمغان بیاورد ، نجات یابد.

خداوند به ماولینمنان یادآوری می کند که از سبک و سبک زندگی کافران تقلید نکنند. عموماً کافران دنیا را مانند یک باغ گل می کنند که وسوسه می کند آن را برداشت کنند.

الله می فرماید:ولا تمدن عينيك إلى ما متعنا به أزواجا منهم زهرة الحياة الدنيا لنفتنهم فيه ورزق ربك خير وأبقى

و چشمان خود را بر آنچه به گروههای آنها داده ایم ، معطوف نکنید ، به عنوان گل دنیا تا آنها را امتحان کنیم. و هدیه رب شما بهتر و جاودانه تر است. (سوره قرآن. تاها 131)

بنابراین ، برای کافران دنیا مانند گلی است گلگون ، تازه ، زیبا ، زیبا و بوی معطر آن کسی را وسوسه می کند تا آن را کنده کند. با این حال ، به محض چیدن گل ، رایحه به زودی از بین می رود ، زیبایی آن کمرنگ می شود ، قرمز تازه آن به زودی پژمرده می شود ، سپس خشک می شود و در باد از بین می رود.

زندگی کافران ، همه دستاوردهای مادی جهان که موفق به دستیابی به آنها شده اند ، مانند گلی که شکل و عطر آن اغوا کننده است ، چنین است. اما بعد از اینکه آنها به همه این لذتهای مادی دست یافتند ، دنیایی که به دست آورده اند باید هنگام مرگ فرا رسد.

در مورد مومنان ، جهان یک زمینه خیرات ، یک کشور کشاورزی است. گل نتیجه نهایی نیست. فصل گل زمان برداشت نیست. در واقع ، آن دوره آغاز تبدیل شدن به میوه ای بود که بعداً برداشت می شود.-